Til íslenska ríkisins
Ísland er eina ríkið á Vesturlöndum þar sem viðbrögð fólksins á götunni við efnahagskreppunni höfðu beinar afleiðingar á sviði opinberra stjórnmála: Þann 20. janúar 2009 efndum við, ásamt þúsundum annarra, til árásar á Alþingi við Austurvöll. Þetta var vopnlaus árás og ekki til þess gerð að valda nokkurri manneskju tjóni – hin skýra og hávaðasama tjáning vanþóknunar á starfandi þingi fól hins vegar í sér fjölmörg vísvitandi brot á lögum og reglum. Þúsundir óhlýðnuðust tilmælum lögreglu, frá því guli borðinn sem umlék húsið var slitinn.
Margir óhlýðnuðust ítrekað og margir lentu í stimpingum við lögreglumenn sem tæmdu vopnabirgðir sínar til að halda niðri byltingarástandi. Sum okkar voru handtekin.
Markmið árásinnar var að ná fram breytingum á íslensku samfélagi, sem er í djúpum vanda, ekki bara vegna auðmagnskreppunnar sem hófst í október 2008, heldur líka vegna þess sem auðveldlega má kalla fyrri árásir á Alþingi, árása sem voru framdar gegn hagsmunum almennings í þágu einkahagsmuna fárra.
Þann 1. febrúar 2009 sprakk þingmeirihluti og ríkisstjórn féll. Árásir okkar gegndu þar lykihlutverki.
Ríkið og stjórntæki þess, einkum dómskerfið og lögreglan, vita að þau eru einskis megnug gegn slíkri fjöldahreyfingu. Handhöfum ríkisvaldsins er enda vel kunnugt að það byggir sína óvissu tilveru aðeins á tímabundnu og endurskoðanlegu samkomulagi við fólkið á hverjum tíma.
Ríkið getur hins vegar ekki dulið heift sína í garð fólksins sem þvingaði þannig ríkisstjórn frá völdum. Dómskerfið reynir nú þá vel þekktu herkænsku sem kallast að deila og drottna: Þann 2. mars síðastliðinn var kæra gefin út gegn níu manna hópi sem er gefið að sök að hafa, þann 8. desember 2008, brotið gegn fyrstu málsgrein 100. greinar almennra hegningarlaga þar sem stendur:
„Hver, sem ræðst á Alþingi, svo að því eða sjálfræði þess er hætta búin, lætur boð út ganga, sem að því lýtur, eða hlýðir slíku boði, skal sæta fangelsi ekki skemur en 1 ár, og getur refsingin orðið ævilangt fangelsi, ef sakir eru mjög miklar.“
Saksóknari reynir að dylja hina raunverulegu sakargift og auðveldar fjölmiðlum að afvegaleiða umræðu um málið, meðal annars með því að krydda ákæruna með öðrum, óskyldum, ásökunum – um bitið eyra og tognaðan þumal. Með því að beita 100. grein hegningarlaga, í fyrsta sinn frá því almenningur mótmælti aðild Íslands að NATO árið 1949, leitar saksóknari ekki bóta fyrir tognaða þumla, heldur reynir að senda þessi skilaboð: Afskipti fólksins af störfum ríkisins eru glæpsamleg.
Með því að beina ákærunum að níu tiltölulega óþekktum einstaklingum velur saksóknari sér andstæðing sem hann telur sig ráða við, og vonast um leið til að fá þær þúsundir fólks úr öllum geirum þjóðfélagsins sem tóku þátt í viðlíka aðgerðum í þögult vitorð með sér. Svona fara pólitískar ofsóknir fram.
Við viljum að ríkinu sé kunnugt að við sem tókum þátt í andófi gegn stjórnvöldum veturinn 2008–2009, meðal annars með lögbrotum, sjáum árás þeirra á nímenningana sem árás á okkur og þær þúsundir sem mótmæltu þann vetur. Nímenningarnir eru félagar okkar og samverkamenn í baráttunni við réttnefnda góðkunningja lögreglunnar: ofbeldisfullt ríkisvald og það kúgandi auðmagn sem ríkið veitir þjónustu sína. Samstaða okkar verður ekki rofin með því að velja úr hópnum níu, fjóra eða einn.
Við krefjumst þess að ríkið falli frá kærum á hendur nímenningunum. Telji saksóknari sig vanta ástæðu til að breyta um stefnu í málinu má til dæmis viðurkenna að á tíma árásanna hafi ekki verið hægt að vega að sjálfræði þingsins, vegna þess hvernig handhafar auðs og valda höfðu þá þegar grafið undan því með vel heppnuðum árásum innan frá. Eða hann getur litið til langvarandi hefðar fyrir því að ekki komi til kærumála vegna einstakra uppákoma í verkalýðsátökum.
Að öðrum kosti ætlumst við til að ákæruvaldið sýni þá samkvæmni að gefa út ákærur á hendur öllum þeim sem réðust á Alþingi veturinn 2008–2009, þar með talin okkur sem undir þetta ritum.
— — —
Til að skrá sig á undirskriftalistann getur fólk sent nafn sitt, kennitölu og heimilisfang á Viðar Þorsteinsson og Bryndísi Björgvinsdóttur í gegnum netfangið yfirlysing.reykjavik.9@gmail.com. Listinn – sem nú inniheldur meira en 500 nöfn – verður seinna meir gerður opinber og sendur ríkissaksóknara.
