Okkur var að bréf og myndir frá nemendum við Háskólann í Utrecht, Hollandi, sem senda baráttukveðjur til níumenninganna. Innihald bréfsins er hér í heild sinni á ensku (upphaflega birt á Indymedia NL):

From the temporary autonomous zone of the occupied university of Utrecht in the Netherlands we bring a greeting of solidarity to our comrades of the Reykjavik 9 and everyone who continuous to struggle on their sides.

Our struggle knows no borders; from the Arab world and throughout the European societies people are fighting with an undying passion for social change. They are tired of being ruled by an elite class of bankers, politicians and managers who make decisions for them and hand them out to the crisis based neo-liberal system. The clowns change their costumes, paint their faces in different colours, but the circus stays the same.

The rhetoric of the clowns that “austerity cuts are necessary because we are all responsible ” is a complete and absolute lie. Just another justification to steal the money and rights of the people and fortify the reproductive cycle of the status quo. The reality shows that the money is not taken back from the bankers and the wealthy that for so many years flourished in the creation of unstable economic and political systems. They are not hold responsible for the risks they took, but instead rewarded by massive bailouts. Through media spectacles a select few are chosen to be let to the guillotine of public prosecution for the masses to manifest their anger. While behind the curtains, once again the marginalised of society, the workers, students and migrants are robbed of their social security and dignity. We realise that our struggle does not stand alone, but is connected, because their system is also connected. We call out for international solidarity and uncompromising and absolute NO to their system.

From one barricade to another, Tumble the towers!

The new grounds collective

Miðvikudaginn næstkomandi, hinn 16. febrúar 2011, verður dómsuppsaga í máli ríkisins gegn níumenningunum. Hún fer fram kl. 08:30 í sal 102, Héraðsdómi Reykjavíkur. Fjölmennið!
________________________________________________________________________________

This coming Wednesday, February 16th 2011, the sentencing in the court case against the Reykjavík Nine will take place in Reykjavík’s Distric Court, room 102, at 08:30. Be there, all of you!

Lesandi síðunnar benti okkur á eftirfarandi brot úr myndinni The Clan – Tale of Frogs (1984) eftir finnska kvikmyndargerðarmanninn Mika Kaurismäki.

Þessi grein Sigmundar Einarssonar, jarðfræðings, birtist í dag á Smugunni og vefsíðu Saving Iceland.

Mér ofbýður hvernig níu einstaklingar sæta nú ofsóknum af hálfu okkar sem lítum á okkur sem íslenska þjóð. Ríkissaksóknari krefst fangelsisvistar fyrir málamyndasakir tengdar búsáhaldabyltingunni. Þetta er fólk sem hefur það eitt til saka unnið að hafa verið óánægt með stöðu mála í þjóðfélaginu þegar efnahagskerfið hrundi og hafði kjark til að tjá skoðanir sínar opinberlega. Hvernig í ósköpunum getur það gerst að ríkissaksóknari fari þannig offari gegn venjulegu fólki í nafni íslensku þjóðarinnar? Æðsti handhafi ákæruvalds í landinu hefur sýnilega misskilið hlutverk sitt.

Atburðurinn í þinghúsinu

Í stuttu máli varð sá atburður þann 8. desember 2008, í hita búsáhaldabyltingarinnar, að hópur fólks, um 30 manns, fór inn í Alþingishúsið meðan á þingfundi stóð. Þinghúsið virðist hafa verið lokað almenningi og ekki ætlast til að áheyrendur væru á pöllum. Til ryskinga kom þegar þingverðir og lögregla ruddu fólkinu út úr húsinu.

Krafa um rannsókn

Skrifstofustjóri Alþingis, sem starfar í umboði forseta Alþingis, mun strax hafa farið fram á að málið yrði rannsakað af lögreglu og vísað til 1. mgr. 100. gr. almennra hegningarlaga sem fjallar um árás á Alþingi. Lagagreinin hljóðar svo: Hver, sem ræðst á Alþingi, svo að því eða sjálfræði þess er hætta búin, lætur boð út ganga, sem að því lýtur, eða hlýðir slíku boði, skal sæta fangelsi ekki skemur en 1 ár, og getur refsingin orðið ævilangt fangelsi, ef sakir eru mjög miklar (almennra hegningarlög nr. 19/1940, með síðari breytingum, 1. mgr. 100. gr.).

Skrifstofustjóra Alþingis, Helga Bernódussyni, virðist hafa verið mikið í mun að koma mótmælendum bak við lás og slá. Varla hefur Helgi lagt fram svo alvarlegar ásakanir nema í samráði við forseta þingsins, á þessum tíma Sturla Böðvarsson. En hvaða heilvita fólki dettur í hug að fólkið hafi ráðist á Alþingi þannig að sjálfræði þess hafi verið hætta búin? Halda þeir virkilega að fólkið hafi farið inn í þinghúsið til að tjóðra þingmenn eða dreita þá inni?

Rannsókn lögreglu

Lögregla rannsakaði málið og komst að þeirri niðurstöðu að ekki væri ástæða til að gefa út ákæru. Alþingi og sjálfræði þess var sem sagt ekki hætta búin að mati lögreglu.

Ákæra ríkissaksóknara

Ríkissaksóknari sem lögum samkvæmt er æðsti handhafi ákæruvalds í landinu mun hafa farið yfir rannsókn lögreglunnar og komist að allt annarri niðurstöðu. Hann ákvað að ákæra níu manns af um 30 og byggði ákæruna m.a. á áðurnefndri 1. mgr. 100. gr. almennra hegningarlaga. Síðar kom í ljós að ríkissaksóknari var alls kostar vanhæfur í málinu vegna fjölskyldutengsla við þingvörð sem meiddist lítillega í ryskingum við „innrásarliðið“. Þetta er óskiljanleg og forkastanleg handvömm af hálfu æðsta ákæruvalds ríkisins. Téður þingvörður reyndist vera mágkona ríkissaksóknara. Ríkissaksóknari heitir Valtýr Sigurðsson.

Ákæra setts ríkissaksóknara

Í kjölfarið var settur sérstakur ríkissaksóknari til að fjalla um málið. Það breytti reyndar engu. Nýr saksóknari komst að nánast sömu niðurstöðu og hinn fyrri. Sömu ákærur voru lagðar fram gegn sömu einstaklingum. Settur ríkissaksóknari í málinu er Lára V. Júlíusdóttir hrl.

Ofsóknir og áhrif á þolendur

Ákæran sem ríkissaksóknari lagði fram gegn níu einstaklingum er í engu samræmi við alvarleika brotsins ef brotið var þá nokkurt. Níu einstaklingar og fjölskyldur þeirra sæta ofsóknum af hálfu ákæruvaldsins í nafni íslensku þjóðarinnar og standa nú frammi fyrir hótunum um fangelsisvist með ærnum lögfræðikostnaði. Hvert er siðferði þeirra embættismanna sem skirrast ekki við að setja lífshamingju fjölda einstaklinga að veði þegar kemur að því túlka einfaldan lagabókstaf? Er einhver ávinningur af slíku framferði? Verði einhverjir níumenninganna fundnir sekir er lágmarksrefsingin fyrir þennan þátt ákærunnar eins árs fangelsisvist. Og hámarksrefsing er 16 ára fangelsisvist. Hér gerir ríkissaksóknari aðför að venjulegu fólki í nafni Þjóðarinnar. Fólki sem hefur það eitt til saka unnið að vera tilbúið til að sýna í verki óánægju sína með efnahagshrunið og þrásetu ríkisstjórnar Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar. Hver eru skilaboð réttarríkisins til þessa fólks? Fjórir einstaklingar, þ.e. skrifstofustjóri Alþingis, forseti Alþingis, ríkissaksóknari og settur saksóknari, hafa lagt sig fram um að þjarma að þessum níu einstaklingum þannig að líf þeirra og fjölskyldna þeirra má heita lagt í rúst, a.m.k tímabundið. Og hver er tilgangurinn? Það er mér hulin ráðgáta.

Hver er hann þessi ríkissaksóknari

Ríkissaksóknari var ósáttur við niðurstöðu lögreglunnar. Hér virðist hann hafa séð sóknarfæri til að koma höggi á fulltrúa skrílsins á Austurvelli. Hvaða maður skyldi þetta vera sem stjórnvöld (Björn Bjarnason þáverandi dómsmálaráðherra) hafa treyst fyrir valdi til að ráðskast með líf einstakra þjóðfélagsþegna á þennan hátt? Maður skyldi ætla að þetta væri traustur maður með mikla reynslu og flekklausan feril. Skyldi hann standast skoðun? Kannski samkvæmt lögum en hann stenst ekki mína skoðun.

Haustið 1974 hvarf nágranni foreldra minna suður í Keflavík, hægátur maður sem lítið fór fyrir. Fljótlega eftir hvarfið gerðist löglærður fulltrúi bæjarfógetans í Keflavík tíður gestur í fréttatímum sjónvarps. Ungum lögfræðingi, Valtý Sigurðssyni, hafði verið falið að stjórna rannsókn á mannshvarfinu. Skemmst er frá því að segja að á skömmum tíma þróaðist þetta mannshvarf í einhverja viðamestu morðrannsókn á Íslandi á síðustu öld, en einn af hápunktum rannsóknarinnar var afhjúpun leirstyttu af grunuðum manni í beinni útsendingu sjónvarps. Tími framsækinna glæparannsókna virtist runninn upp. En þrátt fyrir tilþrifin miðaði rannsókninni lítið. Málið var síðan tekið úr höndum fulltrúans og legáta hans og fært í hendur saksóknara í höfuðborginni. Þar var haldið áfram á sömu braut og bætt um betur en án árangurs. Að lokum var þýskur eða svissneskur rannsóknarlögreglumaður á eftirlaunum fenginn til að ljúka málinu og nokkur ungmenni voru dæmd til langrar fangelsisvistar fyrir óupplýst mannshvarf. Þörfinni fyrir refsingu hafði verið svalað. Viðamikil og líklega tilhæfulaus glæparannsókn sem Valtýr Sigurðsson hóf haustið 1974 varð til þess að eyðileggja líf nokkurra einstaklinga. Svonefnt Geirfinnsmál hefur æ síðan verið blettur á íslensku réttarfari og upphafsmaðurinn hefur greinilega ekkert lært. Hann er enn við sama heygarðshornið. Hvernig datt mönnum í hug að gera þennan mann að ríkissaksóknara?

Hæfi setts saksóknara

Hvernig í ósköpunum skyldi standa á því að settur saksóknari hagar sér alveg eins og sá fyrri? Og hver er þessi setti saksóknari? Það mun hafa verið Ragna Árnadóttir þáverandi dómsmálaráðherra og núverandi skrifstofustjóri Landsvirkjunar (og líklegt forsetaefni skv. Bergsson & Blöndal á Rás tvö um síðustu helgi) sem valdi Láru V. Júlíusdóttur hæstaréttarlögmann til starfans. Lára þessi var aðstoðarmaður Jóhönnu Sigurðardóttur í félagsmálaráðuneytinu 1988-1989 en þessi sama Jóhanna var einnig félagsmálaráðherra í þeirri ríkisstjórn sem níumenningarnir voru að mótmæla í þinghúsinu. Þetta finnst mér kappnóg til að gera Láru vanhæfa til starfans en hún er auk þess fulltrúi Samfylkingarinnar í stjórn Seðlabanka Íslands og jafnframt stjórnarformaður.

Lára og leirstyttan

Lára hefur a.m.k. einu sinni áður gegnt starfi setts saksóknara. Á árunum 2001-2003 fékk hún það hlutverk að fara ofan í saumana á hluta þeirrar rannsóknar sem núverandi ríkissaksóknari stýrði í mannshvarfsmálinu í Keflavík forðum. Lengi hafði leikið grunur á að fyrrnefnd leirstytta hefði verið gerð eftir ljósmynd af tilteknum manni. Sá maður vildi láta kanna hvort grunurinn um að mynd af honum hefði verið höfð til hliðsjónar við gerð styttunnar enda hafði hann sætt löngu gæsluvarðhaldi vegna málsins. Í stuttu máli sagt mun Lára hafa komist að þeirri niðurstöðu tæpum 30 árum eftir gerð leirstyttunnar að ekkert hefði komið fram við rannsóknina sem benti til þess að rannsóknaraðilar hafi ætlað sér að láta styttuna líkjast manninum. Málið var því úr sögunni þrátt fyrir að upplýsingar lægju fyrir um að lögreglan í Keflavík hefði verið að föndra með mynd af manninum nokkru fyrir gerð leirstyttunnar (sbr. http://www.mal214.com/urlausn/UHC9.html).

Þrátt fyrir niðurstöðu Láru finnst mér Valtýr Sigurðsson ekki hafa komist frá þessu máli með hreinan skjöld. En niðurstaða setts saksóknara nægði til þess að nú sitjum við  uppi með téðan Valtý í embætti ríkissaksóknara. Þessi tengsl milli ríkissaksóknara og setts saksóknara geta vart talist heppileg.

Ólykt af réttarkerfinu

Það er eins og ósýnilegir þræðir liggi um réttarkerfið. Mér er reyndar engan veginn ljóst hvort eða hvar togað er í spotta en það er eins settur saksóknari stjórnist af sams konar öflum og Valtýr Sigurðsson. Og ég fæ ekki betur séð en að Lára V. Júlíusdóttir vinni nú hörðum höndum að því að leggja lögmannsferil sinn í rúst með þeim málflutningi sem hún hefur viðhaft í héraðsdómi undanfarið. Hvað veldur? Hvað hefur rekið settan saksóknara til að éta upp vitleysuna eftir Valtý Sigurðssyni? Það er ofvaxið mínum skilningi. Það er eittvað mikið bogið við það réttarkerfi sem birtist okkur í níumenningamálinu. Það er eins og einhver dulinn hópur í þjóðfélaginu þurfi að svala þörf sinni fyrir refsingar til handa fólki sem ekki situr og stendur eins og hópurinn vill. Ég hef á tilfinningunni að búum við rotið réttarfar.

Sigmundur Einarsson, jarðfræðingur

Eftirfarandi klausa um þingmanninn Einar K. Guðfinnsson, og bloggskrif hans um níumenningamálið, birtist í dálknum Frá degi til dags í Fréttablaðinu í dag, 25. janúar.

Leyndi sér ekki

Einar K. Guðfinnsson Sjálfstæðisflokki er í hópi þeirra sem líta á uppákomuna í Alþingishúsinu 8. desember 2008 sem árás á Alþingi. Í bloggpistlum hefur hann meðal annars sagt að fólkið hafi ætlað að koma þinginu frá og að lögreglumenn og þingverðir hafi afstýrt því að Alþingi yrði hertekið. Þetta eru miklar fullyrðingar en Einar rökstyður auðvitað mál sitt. Það sem hann hefur fyrir sér er að “herópin” voru á þann veg að það “leyndi sér ekki” að fólkið taldi sér réttlætanlegt að koma þinginu frá með ofbeldi.

Leikslok

Einar segir líka að ekki hafi mátt miklu muna að mannfjöldi, sem sýnilega var í vígamóð, réðist inn um veikburða dyr milli þingpalla og gangs fyrir framan þingsalinn. “Þá hefði ekki þurft að spyrja að leikslokum,” skrifar Einar. Einmitt.

En hvað?

Þar sem lesendur Einars eru misvel að sér um hugsanagang hans hefði hann mátt skýra þetta svolítið nánar. Gagnlegt væri til dæmis að hann upplýsti hvað nákvæmlega hefði gerst ef mannfjöldinn hefði ráðist inn um þessar veikburða dyr? Eins væri gott að vita hver leikslokin hefðu orðið? Á Einar við að ef fólkinu hefði bara tekist að komast inn um þessar veikburða dyr hefði því tekist að koma þinginu frá? Hefði því þá tekist að hertaka Alþingi? Hefði það í framhaldinu getað sett landinu lög?

Fleirum þótti ástæða til að gera grín að Einari: Myndin hér að neðan birtist í skopmyndadálki Smugunnar.

Myndskeið þetta náðist í miðborg Reykjavíkur, fimmtudaginn 20. janúar, ekki svo löngu eftir að aðalmeðferð í máli ríkisins gegn níumenningunum lauk í Héraðsdómi Reykjavíkur. RVK9 stendur fyrir Reykjavík 9, sem er það nafn sem notað hefur verið á ensku um  níumenningana.

Eftirfarandi hugleiðing birtist á vefsíðunni Eyjunni:

Það vekur athygli margra að fyrst nú skuli kvissast út um tölvunjósnir á Alþingi, sem hafa verið til rannsóknar hjá lögreglu frá því í febrúar. Það er nærri heilt ár.

Orðið á götunni er að þessi tímasetning sé sérstaklega pöntuð til að drepa á dreif fréttaflutningi og athygli sem beinist að yfirstandandi dómsmáli sem kemur illa við Alþingi.

Einar Steingrímsson, stærðfræðingur, skrifaði nokkur orð um þetta sama mál á bloggsíðu sína þar sem meðal annars segir:

Þessar ógnvekjandi fréttir urðu til þess að forseti þingsins, Ásta R. Jóhannesdóttir, rauf þagnarbindindið sem hún hefur verið í síðan hún komst að þeirri niðurstöðu að hún mætti ekki tjá sig um tiltekið dómsmál (sem svo furðulega vildi til að var í hámarki nákvæmlega daginn sem tilkynnt var að tölvan hefði fundist (hún fannst að vísu ellefu mánuðum áður)), líklega af því að hún var þegar búin að tjá sig um málið og lýsa yfir að þetta fólk sem hún mátti ekki tjá sig um hefði slasað starfsmenn Alþingis.  Sem hún gerði löngu eftir að starfsmenn þingsins voru búnir að eyða öllum upptökum úr myndavélum hússins, nema þeim sem þeim þóttu nógu áhugaverðar.  Reyndar hafði þeim láðst að athuga að í upptökunum sem þeim fundust svo skemmtilegar kom í ljós að forseti þingsins fór með rangt mál.  Sem er víst lenska í húsinu, því skrifstofustjórinn hefur líka verið í þagnarbindindi síðan í ljós kom að hann fór frjálslega með staðreyndir (svo maður tali nú ekki á ruddalegri nótum) varðandi hegðan sína í þessu sama dómsmáli, sem hann hafði, í stundarheiðarleika, úrskurðað með öllu ólöglega.

Teikning Halldórs Baldurssonar hér að neðan birtist í Fréttablaðinu föstudaginn síðasta, þann 21. janúar, daginn eftir að aðalmeðferðinni í máli níumenninganna lauk.

Danska fréttasíðan Modkraft birti á miðvkudaginn síðasta, þann 19. janúar, frétt um réttarhöldin undir þeirri fyrirsögn að sönnunargögnum í máli níumenninganna hafi verið eytt. Þar tæpir blaðamaður síðunnar á helstu atriðum réttarhaldanna en Modkraft hefur áður fjallað um málið, sem og aðra þá atburði sem áttu sér stað á Íslandi eftir hrun íslenska efnahagskerfisins í október 2008.

Lesið fréttina í heild sinni hér og dreifið til danskra vina og félaga.

Eldri frétt um málið má svo lesa hér og frétt frá því í desember 2008, um atburðina í Alþingishúsinu, má lesa hér (ath. Modkraft segir ranglega frá því að atburðurinn hafi átt sér stað 9. desember 2008).

Á finnsku fréttasíðunni Takku má svo finna finnska þýðingu á stærstum hluta réttarhaldanna, þ.e. blogginu sem fram fór hér á síðunni.

Eftirfarandi grein eftir Þór Saari, þingmann Hreyfingarinnar, birtist á vefsíðunni Svipunni í dag, föstudaginn 21. janúar.

Réttarfarsharmleikur

Réttarhöldin yfir nímenningunum eru einhver sorglegasti réttarfarsharmleikur sem ég man eftir hér á landi. Það er alveg með ólíkindum hvað hin pólitíska yfirstétt ætlar sér að fara langt í hefnd sinni á þeim sem einna fyrst voru til að benda á að þessi sama pólitíska yfirstétt var, rétt eins og keisarinn í ævintýrinu, bara nakin. Ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar var komin að fótum fram þann 8. desember 2008 þegar nímenningarnir ásamt um tuttugu öðrum reyndu að fara á þingpalla til að mótmæla ónýtu Alþingi. Þetta var einum mánuði eftir að Haukur Evuson vann þann gjörningasigur að flagga Bónusfánanum á Alþingishúsinu og hatur Sjálfstæðismanna á mótmælendum sem höfðu fundað á Austurvell allan veturinn fór stigvaxandi. Nú skyldi sýnt hverjir réðu og Helgi Bernódussson skrifstofustjóri Alþingis, með umboð frá eða að fyrirmælum Sturlu Böðvarssonar forseta Alþingis, lagði til við lögregluna að þetta fólk yrði ákært samkæmt hinn illræmdu 100. grein sem kveður á um allt að lífstíðarfangelsi. Útkoman er að tilvinjanakennt úrtak níu ungmenna af þrjátíu eru ákærð, að tilmælum Alþingis, vegna brota sem hingað til hafa þótt smámál og ekki kæruverð.

Réttarfarsharmleikur segi ég vegna þess að hér hefur Alþingi (löggjafarvaldið) æðsta stofnun þjóðarinnar skipt sér af framkvæmdavaldinu (ákæruvaldinu) og dómsvaldinu og lagt línurnar með „tilmælum“ sínum um ákærur.  Réttarfarsharmleikur segi ég vegna þess að framkoma setts saksóknara hefur verið forkastanleg eins og þegar hún lýsir mótmælum Nímenninganna við vopnaða innrás og morðtilraun pólsks glæpagengis í hús í Breiðholti.  Réttarfarsharmleikur segi ég því allur málatilbúnaður og framburður sumra vitna setts saksóknara ber vitni um sviðsetningu skáldskapar sem dómarinn ætti að sjálfsögðu að hafa vísað frá.

Fjölmiðlar erlendis eru farnir að greina þetta mál sem einkennilega vegferð litla Íslands inn á áður ótroðnar brautir pólitískra ofsókna og allir sem sjá vilja, skilja að það er margt mjög óeðlilegt við þetta mál. Það Alþingi sem nú situr var kosið um vorið 2009 og ég ásamt fjölmörgum öðrum þingmönnum höfum lýst vanþóknun okkar á þessu máli og að Alþingi skuli í raun vera sækjandi þess. Við höfum lagt fram þingsályktunartillögu (sem fékkst ekki rædd) og talað um það úr ræðustól þingsins og síðast í gær (sjá hér) krafðist ég þess að Forseti Alþingis og þingið allt lýsti vanþóknun sinni á þessu máli. Ekki til að reyna að hafa áhrif á dómstóla eins og margir hafa haldið fram, heldur til þess að það Alþingi sem nú situr og  þeir þingmenn sem þar eru geti með heiðarlegum hætti hafnað þessum alræðistilburðum. Fjölmargir þingmenn og sennilega flestir, utan þingmanna Sjálfstæðisflokksins, eru nefnilega þeirrar skoðunar að hér sé allt of langt gengið og að ákærur í þessu máls séu hneisa fyrir þingið.

Hér er hins vegar ekki eingöngu um pólitískar ofsóknir að ræða heldur einnig dauðakippi deyjandi valds sem bregst við með offorsi þegar því er orðið ljóst að valdatími þess er liðinn og kemur aldrei aftur. Þessir dauðakippir birtast oft á þingi og nú síðast í gær þegar umræður sumra þingmanna Sjálfstæðisflokksins komust á hysterískt stig þegar þeir reyndu að klína njósnum og afbrotum á þingmenn Hreyfingarinnar og WikiLeaks, línurnar lagðar í Morgunblaðinu fyrr um daginn. Ég held að kenning Jóns Gnarr um Patrick Swayze, Ghost og Sjálfstæðislokkinn sé rétt.  Verst að þetta þurfi að gerast á Alþingi í beinni útsendingu. Kosningar væru fljótvirkari.

Ég leyfi mér að vera örlítið bjartsýnn og rifja upp neðangreinda tilvitnun í Mohandas Ghandi.  „First they ignore you, then they laugh at you, then they fight you, then you win.“  Það er vonandi farið að styttast út á þetta horn sem handan við eru betri tímar.

Eins og síðustu tvo daga tökum við hér saman það sem helst bara á góma í fréttum af þriðja og síðasta degi réttarhaldanna yfir níumenningunum.

Í dag fór fram munnlegur málflutningur þar sem Lára V. Júlíusdóttir, settur ríkissaksóknari, tók fyrst til máls og talaði í tæpar tvær klukkustundir. Á eftir henni tók réttargæslumaður þingvarðarins Maríu Ditas de Jesús til máls og krafðist þess að einum níumenninganna yrði gert að greiða Maríu tæpa milljón íslenskra króna í skaðabætur vegna atviks sem mikið hefur verið rætt um síðustu daga; þegar annar þingvörður tekur utan um og togar viðkomandi níumenning til sín með þeim afleiðingum að María fellur á ofn. Við sjáum ekki ástæðu til að ræða það mikið frekar hér en bendum á umfjöllun Kastljóssins í maí sl. sem sjá má hér.

Lára eyddi mestum tíma í að reyna að sannfæra dómarana um að um hafi verið að ræða alvarlega og skipurlagða árás á þingið. Á vefsíðu Morgunblaðsins var fjallað um ræðu Láru, þar sem meðal annars kom fram að um „hafi verið að ræða fyrirfram ákveðna árás, ekki hafi verið um hlutdeildarbrot að ræða gegn 100. gr. almennra hegningarlaga en fullframið í samverknaði.“ Þessum málflutningi sínum til stuðnings ákvað Lára að nota til samanburðar dóm í svokölluðu Keilufellsmáli og fjallaði Vísir sérstaklega um þennan sérstaka samanburð. Um það sagði blaðamaður síðunnar:

Athygli vakti að til að styðja þá röksemdarfærslu að árásin væri skipulögð vísaði Lára í Keilufellsmálið svokalla. Í Keilufellsmálinu réðst hópur Pólverja á samlanda sína á Skírdag 2008. Mennirnir voru vopnaðir gaddakylfum, jarnrörum, hömrum, sleggjum, hafnaboltakylfum, exi, hnífum og golfkylfum og slösuðust húsráðendur alvarlega.

Í kjölfar þessarar samlíkingar Láru reiddist ræðismaður Póllands á Íslandi og greindi Vísir frá bréfi sem ræðismaðurinn sendi á Láru og fjölmiðla, þess efnis að Lára hefði allt eins getað tekið til samlíkingar dæmi um íslenska ofbeldisglæpi; samlíking Láru væri til þess eins gerð að sverta ímynd Pólverja á Íslandi. Þó vissulega sé það rétt hjá ræðismanninum að fáránlegt sé að líkja saman Keilufellsmálinu og Níumenningamálinu, virðist sem ræðismaðurinn taki harða afstöðu gegn níumenningunum í bréfinu, til marks um að hann hafi ekki kynnt sér málið að nokkru leyti.

Á eftir Láru tók Ragnar Aðalsteinsson, verjandi fjögurra níumenninganna til máls og talaði í tvær klukkustundir. Ræða hans var vægast sagt áhugaverð og fór Ragnar um víðan völl málflutningi sínum til stuðnings. Ræðuna má nálgast í heild sinni hér á síðunni, rétt eins og ræður Láru og hinna verjenda þriggja.

Í frétt Morgunblaðsins sagði meðal annars:

Ragnar sagði að af lögregluskýrslum megi ráða að til rannsóknar hafi verið húsbrot og brot gegn valdsstjórninni. Ekki hafi í neinu verið rannsökuð árás á Alþingi. Hann sagði árás ekki lögfræðilegt hugtak og því verði að notast við almennar orðskýringar. Orðið árás sé skýrt sem atlaga með vopni. Engin þeirra þrjátíu einstaklinga sem komu við í þinghúsinu þennan dag hafi hins vegar borið vopn.

Í frétt Vísis var einnig vitnað í Ragnar, sem sagði:

Dómurinn þarf að gera upp svið sig hvort hann vilji fylgja fordæmi Mannréttindadómstóls Evrópu um rétt borgara eða fylgja fordæmi annarra ríkja sem virða mannréttindi að vettugi.

Verjendur níumenninganna (frá vinstri til hægri): Brynjar Níelsson, Tryggvi Agnarsson, Ragnar Aðalsteinsson og Bjarni Einarsson.

Næst tók til máls verjandinn Tryggvi Agnarsson sem sagði, eins og kom fram í frétt Vísis, að ljóst væri að „ákæran væri byggð á einhverju allt öðru heldur en rannsókn lögreglunnar en lögregluskýrslur sýndu svart á hvítu að hin meinta atlaga hafi ekki verið litin alvarlegum augum.“

Það er augljóst að lögreglan sem rannsakaði málið hafði allt aðrar hugmyndir um eðli þess,” sagði Tryggvi. „Það virðist ekki hafa verið rannsakað sem alvarlegt mál að neinu leiti.

Að lokum tóku til máls verjendurnir Brynjar Níelsson og Bjarni Einarsson, sem báðir töluðu töluvert styttra en þeir Ragnar og Tryggvi. Brynjar einbeitt sér einna helst að öðrum skjólstæðingi sínum sem er sakaður um að hafa bitið tvo lögreglumenn. Brynjar og reifaði þær aðstæður sem skjólstæðingurinn var í og hafði Vísir þetta eftir honum:

Honum er haldið af fjórum til fimm mönnum, hann er kvalinn, hendur fastar, fætur fastir, hvað á hann að gera? Þú berst á móti og það var ekkert eftir nema munnurinn sem hann gat hreyft.

Í upphafi máls síns benti Brynjar á að fyrsta spurning ákæruvaldsins til hinna ákærðu, í yfirheyrslunum sem fram fóru á fyrsta degi réttarhaldanna, hafi verið hver tilgangurinn með heimsókninni í Alþingi hinn 8. desember 2008 hafi verið. Spurningin orsakaðist af því að um það væri einmitt vafi, enginn vissi í hvaða tilgangi þessir þrjátíu einstaklingar hafi farið inn þótt einhverjir hafi viðurkennt að hafa ætlað að segja nokkur orð, andstæð sitjandi stjórnvöldum þess tíma. Sönnunargögn um að fólkið hafi ætlað að ráðast gegn Alþingi og sjálfræði þess væru engin. Morgunblaðið gerði ræðu Brynjars góð skil.

Fjallað var um síðasta dag réttarhaldanna í kvöldfréttum Stöðvar 2 en Ríkissjónvarpið lét það eiga sig. En í þættinum Víðsjá á Rás 1 var rætt við Thor Villhjálmsson, rithöfund, um málið.

Stærðfræðingurinn Einar Steingrímsson hélt skrifum sínum um málið áfram og sagði Láru V. Júlíusdóttur hafa misst tökum á sjálfri sér, meðal annars vegna ofangreindrar samlíkingar hennar við Keilufellsmálið. Hann sagði þetta leikrit sem Láru hafi verið gert að setja upp, vera orðinn persónulegan harmleik fyrir hana sjálfa og sendi yfirvöldum svo skýr skilaboð hvað framtíðina varðar:

Fáir óska þess líklega, þrátt fyrir allt, að henni verði refsað eins og þó væri eðlilegt, fyrir að bera saklaust fólk svo þungum og röngum sökum, og að líkja því við samviskulausa ofbeldismenn. En félagar Láru í valdakerfinu verða að sjá til þess að þetta verði hennar síðasta verk í íslenska réttarkerfinu, og þeir þurfa að hreinsa eigin heiður með því að lýsa skorinort yfir að hér hafi verið farið langt yfir strikið, og að slíkt verði ekki liðið aftur.

Það er ekki nóg að lýsa yfir depurð, eins og forsætisráðherra gerði í fyrradag, það er tími til kominn að þeir sem völdin hafa taki ábyrgð á gerðum ríkisvaldsins.

Að lokum má nefna að á vefsíðu Reykjavík Grapevine var ítarlega fjallað um málið, rétt eins og hina þrjá dagana. Fréttirnar þennan daginn má sjá hér, hér og hér.

Hafi okkur sést yfir áhugaverðar umfjallanir, bloggfærslur eða önnur skrif, endilega látið okkur vita með athugasemd hér að neðan.